ການສ້າງຕັ້ງວັນເດັກນ້ອຍສາກົນແມ່ນກ່ຽວຂ້ອງກັບການສັງຫານໝູ່ Lidice, ເຊິ່ງເປັນການສັງຫານໝູ່ທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນຊ່ວງສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ. ໃນວັນທີ 10 ມິຖຸນາ 1942, ພວກຟາດຊິດເຢຍລະມັນໄດ້ຍິງສັງຫານຜູ້ຊາຍທີ່ມີອາຍຸຫຼາຍກວ່າ 16 ປີ ແລະເດັກນ້ອຍທັງໝົດໃນບ້ານ Lidice ຂອງເຊັກ, ແລະໄດ້ສົ່ງແມ່ຍິງ ແລະເດັກນ້ອຍ 90 ຄົນໄປຍັງຄ້າຍກັກຂັງ. ເຮືອນ ແລະອາຄານຕ່າງໆໃນບ້ານໄດ້ຖືກເຜົາໄໝ້, ແລະບ້ານທີ່ດີແຫ່ງໜຶ່ງໄດ້ຖືກທຳລາຍໂດຍພວກຟາດຊິດເຢຍລະມັນແບບນີ້. ຫຼັງຈາກສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງສິ້ນສຸດລົງ, ເສດຖະກິດທົ່ວໂລກຕົກຕໍ່າ, ແລະກຳມະກອນຫຼາຍພັນຄົນບໍ່ມີວຽກເຮັດງານທຳ ແລະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຄວາມອຶດຫິວ ແລະໜາວເຢັນ. ສະຖານະການຂອງເດັກນ້ອຍຮ້າຍແຮງກວ່າເກົ່າ, ບາງຄົນຕິດເຊື້ອພະຍາດຕິດຕໍ່ ແລະເສຍຊີວິດເປັນກຸ່ມ; ຄົນອື່ນໆຖືກບັງຄັບໃຫ້ເຮັດວຽກເປັນແຮງງານເດັກ, ທຸກທໍລະມານ, ແລະຊີວິດຂອງເຂົາເຈົ້າບໍ່ສາມາດຮັບປະກັນໄດ້. ເພື່ອໄວ້ອາໄລຕໍ່ການສັງຫານໝູ່ Lidice ແລະເດັກນ້ອຍທຸກຄົນທີ່ເສຍຊີວິດໃນສົງຄາມໃນໂລກ, ເພື່ອຄັດຄ້ານການຂ້າ ແລະ ການວາງຢາພິດເດັກນ້ອຍ, ແລະ ເພື່ອປົກປ້ອງສິດທິຂອງເດັກ, ໃນເດືອນພະຈິກ 1949, ສະຫະພັນແມ່ຍິງປະຊາທິປະໄຕສາກົນໄດ້ຈັດກອງປະຊຸມສະພາທີ່ມົສກູ, ແລະ ຜູ້ຕາງໜ້າຂອງບັນດາປະເທດຕ່າງໆໄດ້ເປີດເຜີຍຢ່າງໂກດແຄ້ນກ່ຽວກັບອາຊະຍາກຳການຄາດຕະກຳ ແລະ ການວາງຢາພິດເດັກນ້ອຍໂດຍພວກຈັກກະພັດ ແລະ ພວກປະຕິກິລິຍາຂອງບັນດາປະເທດຕ່າງໆ. ເພື່ອປົກປ້ອງສິດທິໃນການຢູ່ລອດ, ການດູແລສຸຂະພາບ ແລະ ການສຶກສາຂອງເດັກນ້ອຍທົ່ວໂລກ, ເພື່ອປັບປຸງຊີວິດຂອງເດັກ, ກອງປະຊຸມໄດ້ຕັດສິນໃຈເຮັດໃຫ້ວັນທີ 1 ມິຖຸນາ ຂອງທຸກໆປີເປັນວັນເດັກສາກົນ.

ມື້ອື່ນແມ່ນວັນເດັກນ້ອຍ. ຂໍໃຫ້ເດັກນ້ອຍທຸກຄົນມີຄວາມສຸກໃນວັນພັກ, ເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນຢ່າງມີສຸຂະພາບແຂງແຮງ ແລະ ມີຄວາມສຸກ!